مىكنند ، استعمار مىكنند ، خراب مىكنند ، آباد مىكنند ، اخلاق را فاسد مىكنند و يا سطح آداب و اخلاق و فرهنگ و تربيت را بالا مىبرند . هيچ وسيله‌اى براى نيل به مقاصد ، آسان‌تر و مفيدتر از وسايل امروزى كه جهان را مانند يك مجلس و يك اطاق درس قرار داده نيست . بيشتر مفاسد جامعه نتيجه‌ى انتشار انديشه‌هاى زهرآگين و قلم‌هاى منحرف است . و تا وضع بعض مطبوعات و سخنرانىها دوام داشته باشد ، بازار فساد و خيانت و ستم رواج خواهد داشت ؛ مقالات برانگيزنده احساسات شهوانى و داستان‌هاى عشقى و انتشار عكس زن‌هاى لخت و برهنه ، جز دعوت به نابكارى و فساد معنى ديگرى ندارد ، و كسى هم نيست بپرسد آقاى روزنامه نويس ! چرا حيثيت روزنامه‌نگارى و قلم را به اين پايه از ابتذال و رسوايى مىرسانى ؟ و با دشمنان اسلام و بيگانگان همكارى مىكنى ؟ و در بردن شرافت و عزّت و آبروى قوم خود كوشش مىنمايى ؟ چرا به جاى مدافعه از حقوق مردم و تشويق آنان به تكميل علوم و فرا گرفتن صنايع مفيد و تهذيب اخلاق و ايجاد حس تعاون و همكارى و برادرى ، با نوشتن اين مطالب مردم را از راه منحرف و از كاروان ترقى باز مىدارى ؟ عيب مهم‌تر آنست كه اين گونه مطبوعات و نويسندگان را بعض مقامات خارجى يا داخلى كه به جز استعمار و نيل به منافع پليد مادى و اشغال ميز . . . يا كرسى . . . نظرى ندارند ، تأييد و حمايت مىنمايند و اگر هم مذاكره اصلاح قلم و بيان در ميان آيد بجاى جلوگيرى از اين قلم‌هاى ناپاك ، از مطبوعات آزاديخواه با ايمان و زبان‌هاى گويندگان صالح جلوگيرى مىشود